สงสารมันนะ ขอโทษจริงๆที่ทำได้เเค่ฟัง

เห็นหน้าตาเเบบนั้นก็ไม่น่าเลยนะ

รู้ว่าเเก เก็บความลับไม่เก่ง

เป็นคนไม่ชอบมีความลับกับใคร

เเกอย่าคิดถึงเรื่องบุญคุณมาก

เพื่อน ไม่จำเป็นว่าเพื่อนสนิทคือเพื่อนคนเเรกที่คอยดูเเลเรา ทำดีๆกับเรา

ทั้งนี้มันก็ขึ้นอยู่กับใจของเเก...ว่าแกจะคิดกับเพื่อนคนนี้มากน้อยเเค่ไหน

ถ้าแกทำใจได้ ก็เมินมันไปเลยจะดีกว่า ไม่ต้องเกี่ยวข้องอะไร ไม่ต้องยุ่งอะไรอีก

ทำเเบบนี้ก็เหมือนกับหนี้ปัญหาของตัวเอง...เเต่มันคงจะดีกว่า ถ้าเเกไม่ต้องมานั่งทนร้องไห้กับอีก1ปีที่เหลือ

1ปี..ที่ไม่รู้ว่าเเกจะมีความสุขดีหรือเปล่า

1ปี...ที่บางทีชั้นก็ช่วยแกไม่ได้

เพื่อนสมัยม.ต้นที่เเกเคยเจอกับตอนนี้มันไม่เหมือนกันนะเว้ย

จริงอยู่ที่เพื่อนแกเค้าเข้าใจ

แกเข้าใจไหมว่ามาที่นี่น่ะ มันไม่ได้มีความจริงใจ100%เเบบโรงเรียนเก่าแกหรอกนะ

ในเมื่อเพื่อนคนนั้นไม่เห็นค่า แกก็ไม่ต้องไปยุ่ง เหมือนอย่างที่ชั้นบอกแกไป

ตกใจ......ที่ได้ยินเเกโทรมาร้องไห้

เสียใจ....ที่ไม่สามารถช่วยปลอบแกตรวนั้นได้

ทำได้เเค่เพียง....รับฟัง เเละคอยบอกแก "ไม่เป็นไร"

หวังว่าวันจันทร์ชั้นคงเห็นแก...คนใหม่...

หลังจากนั้น..ชั้นจะคอยช่วยแกทุกอย่าง

จะพยายามไม่ให้เพือนคนนี้ต้องร้องไห้อีก

เพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว เพื่อนเล่น ชั้นเป็นได้หมด

สำหรับชั้น มองทุกคนว่าเป็นเพื่อน ถ้าสนิทๆก็เพื่อนเเท้...เเต่เอาเถอะ....

ไม่ได้ขอร้องว่าแกจะต้องรับชั้นเป็นเพื่อนเเท้ ขอเเค่เพื่อนอย่างพวกแกสบายใจก็ไม่มีอะไรเเล้ว

สำหรับแก50%กว่าๆที่ชั้นให้แก มันเยอะมากนะเว้ย

ชั้นเชื่อว่า ต่อไป ด้วยเวลาที่มี ด้วยทุกวันที่ต้องเจอ มันคงทำให้ชั้นเปิดใจกับพวกแกได้หมด

เอาใจช่วยอยู่ตลอดนะเพื่อน

ไม่คิดว่าจะต้องกลับมาเขียน เเต่ก็อ่ะนะ สงสารเพื่อน

entryไม่ได้เขียนมาเพื่อขุดเรื่องเก่า

ไม่ได้เขียนมาเพราะเพื่อนคนเก่า

entryนี้เขียนเพื่อ เพื่อนคนใหม่ เพื่อนในปัจจุบัน เพื่อนในโรงเรียนที่ชั้นเลือกเอง

ถ้าเขียนเเค่นี้เเล้วยังมีเรื่องนี่คงจะเเย่เหมือนกัน

เพื่อนใหม่ ทางเลือกใหม่ คนใหม่ๆ บรรยากาศใหม่ๆ

ไม่ได้เขียนประชด เเต่ในเมื่อมีบล๊อคเเล้วก็ต้องใช้

จิตใจก็กลับมาเข้มเเข็งขึ้นเเล้ว

ไม่มีเหตุผลใดอีกที่ทำให้ต้องปิดมันไป

ไม่มีเหตุผลใดอีกที่ต้องลบentryในบล๊อค

เพราะเราถือว่ามันคือความทรงจำ......

ไม่จำเป็นว่าต้องดี ไม่จำเป็นว่าต้องล้ำค่าอ่ะไร

มันก็เเค่ตัวตนของเราเท่านั้น

ถ้าNo.15กะ16มาอ่าน ขอบอกว่ามันเป็นเรื่องของNo.34กับNo.37

ไม่เเน่ใจนะว่าจะใช่หรือเปล่า เเต่ว่าNo.34โทรมาคุยกับชั้นเมื่อคืนวันศุกร์ ตอนรอรถอยู่ที่หมอชิต รถมาตอน5ทุ่มครึ่ง

มิสๆSP503เพราะพวกเราคือ 5 / 3

มิสๆบรรดาลุงๆ

มิสๆพี่อุ๋ย ที่ได้คุยกันอีกครั้ง ดีใจมาก ขอบคุณมากๆค่ะ^ ^ ไว้ว่างๆจะไปเม้นต์ไดให้พี่นะ ^ ^

เรื่องทุกอย่างมันก็เกิดขึ้นจากบล็อคนี้

เพราะฉะนั้น

คงจะเป็นการดีที่เราจะปิดมันซะ!

บล็อคนี้อายุอานามก็ปาเข้าไป2ปีเเล้ว

ทำมาตั้งเเต่ม.2เทอมเเรก

ณ ปัจจุบัน ม.5

ผ่านมานานเเล้วเหมือนกัน

ขอบคุณบล็อคที่คอยเป็นที่ระบายอารมณ์

ขอบคุณที่เป็นที่ฝากลิ้งค์^ ^

ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามา

ขอบคุณทุกๆเม้นต์

ขอโทษสำหรับคนบางกลุ่ม

ขอโทษสำหรับเพื่อนเรา

ขอโทษสำหรับบล็อคด้วยที่เข้าของบล็อคมีความพยายามที่จะยื้อชีวิตให้บล็อคได้เท่านี้

ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น

ขอโทษจริงๆ

ถ้าในอนาคตไม่เเน่

ถ้ามั่นใจอะไรมากกว่านี้อาจจะกลับมาเปิดอีก

ทั้งๆที่มันไม่ได้เป็นบล็อคที่ให้สาระอะไร

ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้มีคนเข้าเยอะ

เเต่ก็อยากจะเขียนบล็อคอยู่กับมันนะ

เอาไว้เราค่อยมาเจอกันใหม่ดีกว่านะ^ ^

Bye Bye Karen'S Blog

วันนี้เป็นวันเเรกที่เพื่อนเราต้องไปเรียน เเต่มันก็ไม่ไป เราเองก็รู้ว่าเพราะอะไร

มันอาจจะไม่อยากเจอหน้าเพื่อนมัน หรือเพื่อนมันอาจจะยังโกรธเราที่ด่าเพื่อนมันอยู๋

เเต่ขอบอกว่า ตอนนี้เรากับมายเลิกคบกันเเล้ว

เหตุผลน่ะเหรอ เราว่าเรามัน"เลว"ไปสำหรับคบกับมัน

จริงอย่างที่พวกเธอว่า เพื่อนปัจจุบันย่อมจะดีกว่าเพื่อนอดีต

เพราะเพื่อนอดีตอย่างพวกเราทำอะไรไม่ได้

ไม่ได้คอยดูเเลมันเวลาไมเกรนมันขึ้น ไม่ได้คอยอยู่เป็นเพื่อนตอนนั่งกินข้าวเที่ยง ไม่ได้คอยช่วยเหลือตอนที่มันมีปัญหา เราก็ทำได้เเค่เพิ่มปัญหาให้มัน

ถ้ามันปรึกษาคนที่"ดี"กว่าเรา เรื่องทุกอย่างมันคงจะไม่เกิด

ดังนั้นนะมาย ชั้นว่าเเกไปเรียนได้เเล้ว บอกเพื่อนแกไปเลยว่าเลิกคบกับเราเเล้ว เพราะเราเองเป็นคนDeleteเมลล์เเกเองกับมือ เเถมบอกแกเเล้วด้วยใช่ไหมว่า "อย่าเเอด" งั้นเเกจงทำตามที่ชั้นบอกแกซะ

เเกควรจะรู้ว่าอะไรสำคัญสำหรับแก เเกควรที่จะเเยกเเยะว่า เรื่องเพื่อนกับเรื่องเรียนมันคนละเรื่องกัน ชั้นรู้ว่าเพื่อนเเกน่ะ เค้าหวังดีเลยมาด่าชั้นไว้ เเละมันก็เป็นจริงซะด้วย

ใครจะเอาคำขอโทษละก็บอกมาได้เลยเเล้วกัน

ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าถ้าชั้นบอกคราวนี้พวกเธอจะเชื่อชั้นหรือเปล่า เเต่ชั้นจะบอกว่า เรื่องที่ชั้นDeleteเมลล์มันเองเป็นเรื่องจริงส่วนเรื่องที่เลิกคบชั้นยังไม่ได้บอกมันหรอก อยากให้มันมารู้เองมากกว่า สำหรับชั้นที่อยากเลิกคบกับมันก็บอกเเล้ว ว่าชั้นมัน"เลว"เกินกว่าจะเป็นเพื่อนมัน เพื่อนมันไม่ควรที่จะมีตัวปัญหาอย่างชั้น

สุดท้ายนี้ ชั้นขอให้พวกเธอลองนึกดูนะ ว่าพวกเธอ เกลียดชั้นที่ด่าพวกเธอ หรือเกลียดมายมันกันเเน่ ชั้นเชื่อว่าพวกเธอน่ะ เเยกออกว่าพวกเธอเกลียดใคร

เเละมาย ชั้นขอให้แกไปเรียนซะคำขอสุดท้ายเพื่ออดีตเพื่อนอย่างชั้น เเล้วแกก็ให้เพื่อนแกมาอ่านด้วยเเล้วกัน นอกนั้นเพื่อนแกจะคิดยังไงก็เเล้วเเต่เพื่อนแกเถอะ ขอร้อง ชั้นรู้ดีว่าเปลี่ยนใจเเกยาก เเต่เรื่องนี้คนที่มาสร้างบล็อคด่าเพื่อนแกก็คือชั้นเอง มันก็เเค่นั้น เรื่องนี้เเกไม่เกี่ยวหรอก ไปเรียนซักวันเถอะ อย่างน้อยถ้ามันเเย่ไปแกลองถามกิ๊งมันก็ได้ อย่าถามชั้นอีกเลยนะ เดี๋ยวมันจะมีเรื่องมากกว่านี้ ส่วนเรื่องงานคอส งานโคฟต่างๆถ้าแกไปก็คงเจอกันเองเเหละ ชั้นก็อาจจะไปกับเพื่อนชั้น เเกก็ไปกับเพื่อนแกก็ได้ หรือไม่ก็ฉายเดียวไปเลย

ทำอย่างนี้เหมือนกับว่าชั้นจะทิ้งแกใช่ไหม เเต่ไม่ใช่หรอก มันเป็นวิธีแก้ปัญหาของชั้นต่างหาก เพราะว่ายังไงบล็อคนี้มันก็เป็นบล็อคของชั้นถูกไหม ปัญหาชั้นก่อเองก็ควรที่จะเเก้เอง เเล้วทางที่ดีที่สุดคือ กันคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกัยเรื่องนี้ไปก่อน ซึ่งแก ไม่เกี่ยว เเละเพื่ออนาคตเเกเอง เเกควรเลิกคบชั้นซะ เพื่อทั้งพ่อแกเเม่เเก รวมถึงเพื่อนเเกที่อาจจะมีบางคนเค้าห่วงแกอยู่ที่โรงเรียนด้วย แกไปเรียนเถอะ ยังไงนั่นก็เป็นโรงเรียนที่แกต้องอยู่นะเว้ย ขอร้องล่ะ กุขอร้องครั้งสุดท้าย

ถึงเพื่อนๆมายมัน ยังไงชั้นก็ฝากมันด้วยเเล้วกัน เเล้วพวกเธอก็ลองคิดดูนะว่าพวกเธอเกลียดใคร เราที่ด่าพวกเธอ หรือว่ามาย

ถ้าใครยังไม่อยากจบเรื่องนี้ ก็มาด่าชั้นต่อที่บล็อคนี้เเล้วกัน ชั้นไม่ว่าอะไรหรอก

edit @ 2007/03/26 21:13:15